Polubić Lubasz!

Obejrzyj galerię (Liczba zdjęć: 8)

 

Położona na skraju Puszczy Noteckiej, w połowie zalesiona gmina, z czystymi jeziorami i bogatą bazą noclegową to idealne miejsce na aktywny wypoczynek w bliskim kontakcie z przyrodą. 15 wsi rozsianych wśród pagórków, między jeziorami, stanowi różnorodny i przyjemny dla aktywnego turysty krajobraz. Atrakcje znajdą tutaj również miłośnicy zabytków. Gmina Lubasz stanowi więc idealne wręcz połączenie przyrody i architektury, oferując jednocześnie znakomite warunki do aktywnego spędzania wolnego czasu. Zapraszamy!

REKLAMA

Owadożerne rosiczki na Wilczych Błotach czyli Natura 2000 

Rezerwat Wilcze Błota położony jest na terenie tutejszego leśnictwa Krucz. To bezodpływowe zagłębienie wypełnione wodą i otoczone wzniesieniami wydmowymi. Porasta je bór sosnowy, pośród którego znaleźć można szereg roślin bagiennych, m.in. owadożerne rosiczki, turzycę bagienną, modrzewnicę zwyczajną i wiele innych. Rezerwat stanowi część większego kompleksu leśnego - Puszczy Noteckiej. Jej krajobraz stanowią potężne wały wydm, które tworzą labirynt dolin i pagórków. Dominuje tu drzewostan sosny zwyczajnej, wyspowo rosną buki, dęby, brzozy, świerki oraz olsza czarna. Puszcza to istne królestwo grzybów i zwierzyny łownej. Jest to też idealne miejsce dla miłośników ptaków, ich obserwatorów lub fotografów. W bezpośrednim sąsiedztwie gminy płynie rzeka Noteć, a tereny do niej przyległe, trzęsawiska i rozlewiska obfitują w niezliczoną liczbę roślin i zwierząt. Przebiegają tędy główne trasy migracji ptactwa wodno-błotnego, przelatującego ze swych lęgowisk położonych we wschodniej Europie, Skandynawii i Syberii, na zimowiska leżące w zachodniej Europie i północnej Afryce, co sprzyja gromadzeniu się naszych skrzydlatych przyjaciół w okolicy - szczególnie wiosną. Warto zaznaczyć, iż na samym odcinku Nadnoteckich Łęgów występuje ich blisko 230 gatunków, z których ponad 10 wpisanych jest do Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt. Na obszarze tym mieszkają również populacje bobrów i wydr, a także saren, lisów, zajęcy, jenotów, czy dzików - co sprawiło, że całość włączono do sytemu Natura 2000. Należą do niego tereny najistotniejsze dla zachowania zagrożonych lub bardzo rzadkich odmian roślin oraz zwierząt z ich charakterystycznymi siedliskami, mającymi niebagatelne znaczenie dla ochrony wartości przyrodniczych strefy europejskiej. (www.lubasz.pl). 

Trochę wody dla… tych, co lubią 

Czy w czasie wakacji potrzeba nam czegoś więcej do szczęścia niż czyste jezioro z szeroką plażą i możliwością podziwiania jego uroków z perspektywy łódki, kajaka czy roweru wodnego? A jeśli do tego w pobliżu jest urokliwy ośrodek wypoczynkowy z ciekawą ofertą w postaci boiska do piłki nożnej czy tenisa oraz skatepark wydaje się, że oferta jest kompletna. Takie warunki można spotkać nad jeziorem Dużym w Lubaszu. Na stronie internetowej gminy można przeczytać, że to urokliwe miejsce i trudno się z tym nie zgodzić. Polodowcowy zbiornik o rynnowym ukształtowaniu, otoczony lasami i brzegiem porośniętym sitowiem i tatarakami wygląda zachęcająco. Już sam krajobraz sprawia, że relaks w tym miejscu wydaje się zapewniony. Akwen stanowi też nie lada gratkę dla wędkarzy. Na końcu wędki często pojawiają się między innymi: węgorz, szczupak, lin, okoń, leszcz, płoć, karaś, wzdręga, sum, amur, sieja, sandacz. Oprócz tego w strefie chronionego krajobrazu „Puszcza Notecka” położone jest Jezioro Kruteckie, przez które przepływa rzeka Miała. Akwen otaczają podmokłe łąki, pastwiska oraz lasy. Nad brzegami jeziora utworzono dwa kompleksy działek letniskowych. Jezioro Kruteckie jest jednym z większych w województwie, lecz bardzo płytkim. Brzegi jeziora porośnięte są w 100 %, a roślinność wynurzona zajmuje powierzchnię około 10 ha. Nad jego brzegami utworzono użytek ekologiczny pn. „Torfowiska nad Jeziorem Kruteckim”. Na obszarze tym występują ciekawe, a w niektórych przypadkach rzadkie i bardzo rzadkie gatunki roślin. Rosną tam m.in. knieć błotna, rdestnica pływająca, turzyca zaostrzona, osoka aelosowata, wywłócznik kłosowy, żurawina błotna i widlak jałowcowaty.(www.lubasz.pl) 

Pałacowo 

Neorenesansowy, klasycystyczny, na wzór kostiumu francuskiego… te nazwy nie dla wszystkich będą oczywiste, a samo ich brzmienie nie oddaje ich piękna w najmniejszym nawet stopniu. Dlatego warto, a wręcz trzeba zobaczyć je wszystkie na własne oczy. Te niezwykłe miejsca, z pewnością na długo pozostaną w pamięci odwiedzających. 

Pałac w Goraju

Powstał ponad 100 lat temu według projektu samego właściciela hrabiego Hochberga. Potężne baszty, krępe wieże, dekoracyjne szczyty-wszystko składa się na wyśmienitą całość, a wrażenie monumentalności wzmaga równie imponująca w tym miejscu przyroda. W niedalekim sąsiedztwie, po drugiej stronie parowu, znajduje się druga rezydencja właścicieli Goraja, czy też raczej oficyna - piękny neobarokowy pałac. (…) Niedaleko od Goraja, między Kruczem a Ciszkowem, znajduje się trzecia rezydencja w Gniewomierzu, drewniany pałac w stylu szwajcarskim - wielka rzadkość w architekturze na terenie Polski. Wszystkie trzy siedziby są w bardzo dobrym stanie. Dwie pierwsze budowle dostępne są dla odwiedzających z zewnątrz. Dom „szwajcarski” niedostępny. 

Pałac w Bzowie 

Pałac o cechach kostiumu francuskiego, piętrowy, nakryty dachem czterospadowym, z trzykondygnacyjną, kwadratową narożną wieżą nakrytą mansardowym dachem i z mocno wyłamanym ryzalitem na osi… - to tyko część dłuższego i bardziej szczegółowego opisu samej budowli i jego historii (www.lubasz.pl). W 1926 roku majątek ten liczył 445 hektarów, miał gorzelnię i cegielnię. Dom w zadawalającym stanie. Park w stanie dobrym. Obiekt dostępny tylko z zewnątrz. 

Pałac w Lubaszu 

Powstał w połowie XVIII wieku dla rodziny Wojciecha Miaskowskiego, wojewody kaliskiego, na terenie dawnego drewnianego dworu z XVI w. Zbudowany został w kształcie litery L. Nad podcieniem, wspartym na dziesięciu kolumnach, widnieją daty budowy dworu (1546), pałacu (1756) oraz jego ostatniej przebudowy (1911) przez rodzinę Szułdrzyńskich. Przy pałacu znajduje się park, a w nim klasycystyczna oficyna z pierwszej połowy XIX w. Obecnie w rękach prywatnych. 

Pałac w Sławnie 

Zbudowany zapewne pod koniec XIX lub na początku XX wieku, bardzo zgrabny dwór w stylu tak zwanego kostiumu francuskiego. Styl ten zwykle stosowano w pałacach, rzadziej w mniejszych, mniej okazałych siedzibach. Tu dodano pewne elementy kostiumu polskiego: kolumnowy ganek, nieco wyższy niż typowy mansardowy dach, narożne ryzality przypominające trochę alkierze. Wszystko jednak dało dobry efekt estetyczny. W 1939 roku właścicielem Sławna był Jan Plewkiewicz. Majątek w 1926 roku liczył 1886 hektarów, miał gorzelnię i cegielnię. Dom i park w nie najgorszym stanie. Obiekt dostępny tylko z zewnątrz. 

Sanktuarium w Lubaszu 

Sanktuarium pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny Królowej Rodzin, zostało wzniesione w latach 1750 – 1761 w stylu późnobarokowym na planie krzyża z dwoma wieżami, posiada dwie boczne kaplice a oprócz ołtarza głównego wewnątrz znajduje się jeszcze pięć ołtarzy bocznych. Wnętrze wykonane jest w stylu rokokowym, bogato zdobione. Na szczególną uwagę zasługują stylowe stalle, rzeźbiona ambona i chrzcielnica oraz chór przyozdobiony rzeźbami. W ołtarzu znajduje się cudowny obraz Matki Boskiej Lubaskiej, o którym pierwsza historyczna wzmianka pochodzi z 1553 roku. Kościół lubaski jest więc od dawna ośrodkiem kultu Maryjnego. Pochodzące z XVIII wieku korony ozdabiające portret Matki Boskiej skradziono z kościoła w latach osiemdziesiątych XX wieku. W roku jubileuszowym dokonano koronacji obrazu koronami papieskimi poświęconymi przez Ojca Świętego Jana Pawła II podczas pielgrzymki do kraju w czerwcu 1999 r. Uroczystości koronacyjne odbyły się 3 września 2000 r. a wzięło w mich udział kilka tysięcy wiernych z całej Wielkopolski. W ostatnim dziesięcioleciu sanktuarium zostało gruntownie wyremontowane. Położono między innymi nowe tynki, wykonano nową elewację i posadzkę, osadzono nowe wieże, wyremontowano dach, odrestaurowano ogrodzenie. Wewnątrz sanktuarium odnowiono ołtarz główny i dwa boczne ołtarze. Do zespołu architektonicznego kościoła należy również dzwonnica wzniesiona w 1856 roku w formie czworobocznej wieży z motywami stylizowanego gotyku angielskiego. Ciekawy jest też zabytkowy cmentarz przykościelny, założony w 1761 roku, na którym zachowane zostały okazałe dawne nagrobki. 

Wiatrak w Dębe i kasza słynna na całą okolicę 

Stoi na niewielkim wzgórzu przy drodze z Czarnkowa do Lubasza i stanowi najwyższy punkt w Gminie Lubasz i całym powiecie Czarnkowsko-Trzcianeckim. Mowa o korpusie wiatraka-koźlaka z I połowy XIX w. Obiekt jest trzykondygnacyjny. Ma kształt prostopadłościanu o podstawie prostokątnej 5,0 x 5,4 m, wysokość od fundamentów do kalenicy to 12,2 m, a wysokość. 

To miejsce widać z daleka, a przejezdni często i chętnie zatrzymują się tutaj na pamiątkowe zdjęcie i chwilę zadumy nad historycznym obiektem, który dzisiaj ma już bardzo niewiele wspólnego z obecnie wykorzystywaną technologią wytwarzania mąki. 

Wiatrak został przywieziony w poł. XIX w. z Oporowa k. Wronek. Należał do młynarskiej rodziny Szczepańskich, która prześladowana przez władze pruskie po patriotycznych wydarzeniach Wiosny Ludów, zdecydowała przenieść się w te strony. W 1889 roku wiatrak kupił młynarz Marcin Szypa. Jego zawodowa biegłość oraz zainstalowana własnego pomysłu i konstrukcji łuszczarka sprawiły, że produkował słynną na całą okolice kaszę. 

W wiatraku dokonywano także przemiałów śrutowych na miejscowe potrzeby. Oprócz młynarstwa Marcin Szypa trudnił się rolnictwem. Posiadał 44 morgowe (11 ha) gospodarstwo. Jego syn Stanisław urodzony w 1900 roku, a od 1932 roku mistrz młynarski pomagał mu głównie w młynie. Uprawą roli zajmował się sam. W 1939 roku wiatrak dostał się w ręce Beniamina Bryksa – Niemca bez kwalifikacji młynarskich. Niefachowa eksploatacja do 1942 roku doprowadziła do poważnej dewastacji urządzeń. Po wyzwoleniu prawo własności całego majątku zostało przepisane na Stanisława Szypę. Dalsze użytkowanie wiatraka wymagałoby poważnych nakładów, na które się nie zdecydowano uważając całe przedsięwzięcie za nieopłacalne. Od 1950 roku wiatrak jest nieczynny. W 1977 roku został wpisany do rejestru zabytków. W 2010 roku obiekt został wyremontowany dzięki realizacji przez Gminny Ośrodek Kultury projekt. Dzięki temu obiekt odzyskał piękny wygląd i zadbane otoczenie. Wiatrakiem formalnie opiekuje się Gminny Ośrodek Kultury, który udostępnia go do zwiedzania. Raz w roku organizowana jest tam „Dzień latawca”, który przyciąga wielu zainteresowanych i jest wydarzeniem, wokół którego można zbudować ofertę promocyjną obiektu. Potencjał edukacyjny i kulturalny wiatraka jest jeszcze nie w pełni wykorzystany, dlatego warto podejmować działania w kierunku organizacji zajęć edukacyjnych, plenerowych i innych.


To może Cię także zainteresować:

Źródło: red. Ludwika Wikieł Starostwo Powiatowe w Czarnkowie źródło: www.lubasz.pl

 

Poglądy przedstawione w niniejszym materiale są wyłącznie poglądami Autora. Materiał został opublikowany przez Autora - zachowana pisownia oryginalna tekstu. Szczegółowe informacje znajdziesz w Regulaminie. Jeśli uważasz, że niniejsza publikacja jest jego naruszeniem lub narusza ona obowiązujące przepisy prosimy o zgłoszenie tego faktu TUTAJ.

Podoba Ci się to, co robimy?

Postaw nam kawę, a będziemy pracować jeszcze lepiej :)

Przeczytaj także:

DDWLKP.pl PCH24.info PCT24.pl PMI24.info PNT24.info POB24.info PP24.info.pl PSZ24.info PZL24.info

© 2012 - 2017 Dzień Dobry Wielkopolsko. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Logotypy Dzień Dobry Wielkopolsko, PCT24.pl, PSZ24.info, PZL24.info, PCH24.info, PMI24.info, PNT24.info, POB24.info, PP24.info.pl, Chcę być FIT, Skuteczna Reklama Lokalna są znakami powiązanymi z Portalem Dzień Dobry Wielkopolsko oraz jego wydawcą ROZWOJOWI.com, którego są własnością. Mogą być wykorzystywane w celach zgodnych z przeznaczeniem i za zgodą wydawcy. Użytkowanie portalu oznacza zgodę na jego Regulamin oraz Politykę Prywatności.

Używamy plików cookie, żeby ułatwić Ci korzystanie z portalu. Dowiedz się więcej o celu ich używania w naszej Polityce Prywatności i Regulaminie Portalu.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki